پکیج پرامپت توسعهٔ بک‌اند

## سیستم پرامپت توسعهٔ بک‌اند

این محصول یک سیستم مرحله‌ای برای تبدیل مسئلهٔ کسب‌وکار به سرویس قابل بررسی، پیاده‌سازی، آزمون و استقرار است. به‌جای درخواست مبهم «بک‌اند را بساز»، زمینهٔ پروژه را یک‌بار ثبت می‌کنید و سپس خروجی هر مرحله را به مرحلهٔ بعد می‌دهید. نتیجه، مجموعه‌ای مرتبط از نیازمندی‌ها، تصمیم‌های معماری، قراردادهای API، مدل داده، کد، آزمون و برنامهٔ انتشار خواهد بود.

این سیستم برای توسعه‌دهندهٔ مستقل، تیم محصول و راهبر فنی طراحی شده و در ChatGPT، Claude و Gemini قابل استفاده است. کیفیت خروجی به دقت ورودی‌ها، دسترسی مدل به کد و مستندات، و بررسی انسانی وابسته است. تولید دستور، کد یا گزارش به معنی اجرای آن نیست؛ وضعیت اجرا باید در هر مرحله جداگانه ثبت شود.

### نقشهٔ ماژول‌ها

| ماژول | مسئلهٔ اصلی | خروجی قابل تحویل |
|---|---|---|
| ۱. کشف نیازمندی | چه چیزی باید ساخته شود؟ | دامنه، سناریو و معیار پذیرش |
| ۲. معماری | اجزا چگونه همکاری کنند؟ | مرز اجزا و تصمیم‌های مستدل |
| ۳. مدل داده | چه چیزی چگونه ذخیره شود؟ | طرح داده و برنامهٔ مهاجرت |
| ۴. قرارداد سرویس | مصرف‌کننده چه قراردادی می‌بیند؟ | قرارداد API، خطا و رویداد |
| ۵. امنیت | چه کسی به چه چیزی دسترسی دارد؟ | مدل تهدید و کنترل دسترسی |
| ۶. پیاده‌سازی | قرارداد چگونه به کد تبدیل شود؟ | تغییرات کوچک و قابل بررسی |
| ۷. آزمون | درستی رفتار چگونه سنجیده شود؟ | آزمون و شواهد اجرای آن |
| ۸. کارایی و عملیات | سرویس زیر فشار چگونه رفتار کند؟ | برنامهٔ اندازه‌گیری و پایش |
| ۹. استقرار | تغییر چگونه منتشر و بازیابی شود؟ | مسیر انتشار و دفترچهٔ عملیات |

### روش شروع و ادامه

ابتدا پرامپت پایه را تکمیل کنید. سپس ماژول‌ها را به‌ترتیب اجرا کنید؛ اگر خروجی یک مرحله مسئله‌ای در مرحلهٔ قبلی آشکار کرد، همان تصمیم مرتبط را اصلاح کنید. لازم نیست تمام پروژه در یک پاسخ تولید شود. برای پروژهٔ موجود، یک قابلیت محدود یا یک مسیر مسئله‌دار را انتخاب کنید.

پیش از انتقال به گفت‌وگوی تازه، آخرین حافظهٔ پروژه، تصمیم‌های تأییدشده و خروجی مرتبط را همراه ببرید. سابقهٔ گفت‌وگو جای سند تصمیم نیست. اطلاعات حساس، کلیدها، توکن‌ها و دادهٔ مشتری را با نمونه‌های بی‌خطر جایگزین کنید. گزینه‌های داخل متغیرها را انتخاب یا با مقدار مناسب عوض کنید؛ متغیر خالی باید صریحاً «نامشخص» ثبت شود.

## پرامپت پایه و حافظهٔ پروژه

این پرامپت را ابتدای پروژه کپی کنید. مدل باید زمینه را تثبیت کند، ابهام‌های مؤثر را مشخص کند و مرز اختیار خود را بشناسد. حافظه را پس از هر تصمیم مهم به‌روزرسانی کنید؛ فرض پیشنهادی تا زمان تأیید شما، تصمیم قطعی محسوب نمی‌شود.

```text
نقش: تو مهندس ارشد بک‌اند و همکار فنی من هستی. وظیفه‌ات تبدیل مسئلهٔ کسب‌وکار به خروجی قابل بررسی است. تصمیم‌ها را با دلیل، پیامد و روش اعتبارسنجی ارائه کن.

ورودی‌های ثابت پروژه:
- کسب‌وکار و ارزش اصلی: {{نام کسب‌وکار و مسئلهٔ مشتری}}
- قابلیت مورد بررسی: {{نام قابلیت و محدوده}}
- کاربران و نقش‌ها: {{گروه‌های کاربری و مسئولیت‌ها}}
- جریان اصلی: {{شروع، اقدام‌ها و نتیجهٔ مورد انتظار}}
- قواعد غیرقابل نقض: {{قواعد دامنه}}
- وضعیت پروژه: {{جدید | موجود}}
- پشته و محدودیت نسخه: {{زبان، چارچوب، پایگاه داده و نسخه‌های پروژه}}
- محیط اجرا و ابزارهای مجاز: {{محیط توسعه، آزمایش و تولید}}
- ترافیک و حجم داده: {{اندازه‌گیری موجود یا نامشخص}}
- هدف دسترس‌پذیری و تأخیر: {{هدف مورد تأیید یا نامشخص}}
- دادهٔ حساس و نگه‌داری: {{دستهٔ داده، مدت نگه‌داری و محدودیت دسترسی}}
- یکپارچه‌سازی‌ها: {{سرویس‌های بیرونی و قراردادهای موجود}}
- محدودیت تیم و زمان: {{ظرفیت، مهارت و موعد}}
- منابع قابل استناد: {{فایل‌ها، مستندات و تصمیم‌های ارائه‌شده}}
- سطح اختیار: {{فقط پیشنهاد | ویرایش محلی | اجرای محیط آزمایشی}}
```

[ادامهٔ پرامپت پایه، ۹ ماژول کامل با مراحل و معیار پذیرش، قالب‌های آماده، چک‌لیست‌ها، نمونهٔ اجرای ابتدا تا انتها و راهنمای شخصی‌سازی صنایع در نسخهٔ کامل آمده است.]